inter lineas

inter lineas

Vom Westen nichts neues ...?

Zin en onzin, gebundeld

F*** me rijk

ActualiteitPosted by grim(m)burger Tue, December 03, 2013 15:55:59

De publicatie van het “Grote Gezinsrapport” zou ons allemaal aan het denken moeten zetten. Dat het samenvalt met de heissa over de "F*** me rich" campagne van een doordeweekse (maar trendy) cavaproducent is louter toeval; het werpt echter een ondeugend licht op de hedendaagse huwelijksproblematiek, vandaar de titel!

40% van de dertigers is al gescheiden en 25% van de kinderen heeft gescheiden ouder. Men zegt dat 33% van de kinderen opgr oeit in een éénoudergezin. Dat dertigers scheiden is geen nieuws, dat 33% van de kinderen in éénoudergezinnen opgroeien is slecht nieuws – voor de kinderen tenminste.

37% (van de samenwonenden) zegt perfect gelukkig te kunnen zijn zonder kinderen. Fantastisch! Stel niet uit tot morgen wat vandaag kan, ook al wordt Vallformosa daarvan niet rijk.

Alle gekheid op een stokje, wat zich vandaag in onze omgeving en in onze cultuur afspeelt is dat “kinderen hebben” ofwel een stukje is in de puzzel van “het perfecte plaatje”, ofwel een onvervreemdbaar recht van elke sterveling die er eentje (of meer) wil, ongeacht wat hij of zij daarmee of daarvoor later doen. En, uiteraard bijna per definitie, worden de rechten van de kinderen een subsidiair probleem, zoals in de spreuk “eerst oompje en dan oompjes kinderen”.

Maar goed, het is moeilijk om in onze huidige tijdsgeest te argumenteren tegen het feit dat koppels méér, of anders, verantwoordelijk moeten worden gesteld voor hun nakomelingschap. Dat zou slechts een belemmering inhouden van hun recht op vrijheid. Daarenboven zorgt de maatschappij er wel voor dat het probleem van gebroken gezinnen (een collectief waaronder ook éénoudergezinnen ressorteren) wordt geminimaliseerd, zodat het schuldgevoelen niet de kop hoeft op te steken.

Niettegenstaande de kinderen voor dit gezinsrapport blijkbaar niet bevraagd werden, stipt De Morgen toch aan dat sociologen overal indicaties vinden dat kinderen van gebroken gezinnen slechter presteren op school, vaker ziek zijn en makkelijker in de criminaliteit belanden. Dus toch een negatief effect, in tegenstelling tot wat we meestal van "de progressieven" reeds jarenlang te horen krijgen!

DM van 3 december stelt “Samenleving niet aangepast aan nieuwe realiteit van eenoudergezinnen”. Dat is wellicht juist. De kernvraag is hoe die samenleving moet aangepast worden aan de nieuwe levensstijl van de westerse burger! Welnu, het lijkt me een interessante piste om na te gaan waarom kinderen voor hun dagelijks leven niet kunnen losgemaakt worden van hun gescheiden ouders en ondergebracht in gemeenschapshuizen, omringd met de beste zorgen waarbij ze, uiteraard, regelmatig persoonlijk contact kunnen onderhouden met hun ouders. Immers, een kind is in de eerste plaats niet “van en voor zijn ouders”, maar “van en voor zichzelf”.

Als de beste oplossing voor het opvoeden van kinderen, namelijk een gelukkig gezin, niet voorhanden is moet men niet terugdeinzen om AL de alternatieven te bekijken, inclusief die welke de breuk met het ideaalbeeld van de ouderlijke familie duidelijk maken… Misschien helpt dat de ouders om wat langer stil te staan bij de noden van hun gezin en bij de compromissen die ZIJ zelf daarbij moeten sluiten, in plaats van de toekomst van hun kinderen te compromitteren.


Grimbergen, 3 december 2013

  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.