Along the Silk Road

Along the Silk Road

Overland from the Atlantic to the Pacific

Travelling the Silk Road in 2013

Bos en stenen

nederlandsPosted by grim(m)burger Mon, May 13, 2013 06:22:06

Zeshonderd kilometer bos en stenen van Aachen tot Passau leveren niet direct veel stof tot interessante verhalen. Dat is des te meer zo omdat de “stenen” in deze context geen rotsen en bergen zijn maar door mensenhanden op elkaar gestapelde blokken en blokjes, afgewisseld met spanten en spantjes. Voor de Tiroolgangers is het een open boek: Keuken, Frankfurt, Würzburg, Nürnberg: autowegen waar verveling troef is, vooral op een zondag wanneer er zelfs geen accidenten zijn die de moeite waard zijn om, bij het aanschouwen van de vorm van geblutst en geplooid ijzer, stilletjes in het hoofd het ongeval te reconstrueren.

En, neen, er waren ook geen andere memorabele momenten tenzij…. Tenzij? Ach, ik kan toch niet beginnen met open deuren in te trappen. Jullie zouden het toch graag weten? Vooruit dan maar. Tenzij de Landrover en de madammenwegen. Van de eerste werd gezegd dat hij zonder pech de eindstreep in Alma Aty niet zou halen. Welnu, een kwartiertje na Frankfurt was het zover: de Landrover moest getakeld worden. Geen verassing eigenlijk, ware het niet dat het ging om … benzinepech. En daarvoor kan je toch niet op Landrover afgeven?

De madammenwagen is een iets gevoelerige kwestie. Men kan zich, met enige zin voor wat we vroeger mannelijk chauvinisme de vraag stellen, of het wel verantwoord was om twee dames in één auto the plaatsen, zonder mannelijke “begeleiding”. Aan de andere kant was het toch maar gewoon 800km rechtdoor, autosnelweg. Wat kon er verkeerd gaan. Bij nader toezien kon er maar één ding verkeerd gaan: dat ze niet tijdig zouden stoppen. En … zo geschiedde. Naar hun eigen zeggen – eerlijk als goud – waren ze Passau voorbij gereden, tot ze merkten dat ze in Oostenrijk waren omdat ze aan het “converseren” waren.

Kortom, iedereen is in Passau bij het hotel Atrium geraakt, aan de oever van de Donau. Romantische en statisch, vloeiend en vast. Niet direct “een ommetje” waard maar als je er passeert is het meegenomen, één ster, een kleine.

We maken ons op voor nog een lange dag: bijna 900 km tot Belgrado. We zullen nu tenminste ook natuurlijk gevormde steenmassa’s ontmoeten, bekroon met witte glinstering.

  • Comments(1)//silkblog.grimburger.com/#post1